Veiligheid en directe hulp

Zoek direct hulp als je merkt dat je nu niet veilig bent.

Of als je bang bent dat jij of iemand anders iets gaat doen waardoor er direct gevaar ontstaat.

Ook als je thuis, op straat, in een relatie of ergens anders onveilig bent en je voelt dat het niet kan wachten, is dit niet iets om alleen mee te blijven zitten.

Je hoeft het niet eerst helemaal zeker te weten.

Als het onveilig voelt, mag je dat serieus nemen.

Bel 112 als er direct gevaar is.

Bijvoorbeeld als jij of iemand anders nu in gevaar is, of als er nú iets gebeurt waarbij snel hulp nodig is.

Wacht dan niet eerst op een gesprek, bericht of zelfscan.

Voelt thuis of ergens anders onveilig, bedreigend of niet houdbaar?

Dan kun je contact opnemen met Veilig Thuis.

Dat kan ook als je twijfelt en niet goed weet of wat er gebeurt 'erg genoeg' is.

Je hoeft niet eerst alles perfect uit te leggen om hulp te mogen zoeken.

Heb je gedachten aan zelfdoding, of voel je dat het mentaal echt niet meer gaat?

Neem dan contact op met 113.

Je hoeft hier niet mee te wachten tot het erger wordt.

Ook als je twijfelt of je hulp 'mag' vragen, mag dat.

Je huisarts is in Nederland de ingang naar bijna alle hulp. Je hoeft daar geen verhaal klaar te hebben en je hoeft niet te weten wat er precies aan de hand is. "Ik loop vast en ik weet niet goed waarom" is genoeg om te zeggen.

Bij veel huisartsenpraktijken werkt een POH-GGZ, een praktijkondersteuner voor psychische klachten. Dat is iemand met wie je meerdere gesprekken kunt hebben, vaak binnen een paar weken, zonder dat je eerst een diagnose of verwijzing nodig hebt.

Wat de meeste mensen niet weten: die gesprekken vallen onder huisartsenzorg. Ze worden volledig vergoed uit de basisverzekering en je eigen risico wordt er niet voor aangesproken. Ook niet als je het jaar nog niet hebt aangesproken. Word je daarna doorverwezen naar een psycholoog of naar de GGZ, dan geldt je eigen risico wel.

Je kunt bij de assistent vragen om een gesprek met de POH-GGZ, of het aan je huisarts voorleggen.

Orani is geen therapie en vervangt die niet. Als je twijfelt of je hier moet zijn of bij een hulpverlener: dat hoeft niet of-of te zijn. Je kunt hier beginnen terwijl je op een gesprek wacht, of ernaast.

Orani kan passen als je vastloopt, geen richting voelt, jezelf kwijt bent geraakt, of niet goed weet waar je moet beginnen, maar er niet nu direct sprake is van acute onveiligheid of crisis.

Dan kan een rustige eerste stap juist fijn zijn.

Een zelfscan. Een resultaat. Een challenge. Of gewoon even lezen zonder druk.

Ik ben geen psycholoog, therapeut of crisisdienst.

Orani is geen vervanging voor professionele hulp waar die direct nodig is.

Wat ik wel probeer te bouwen, is een rustige plek waar je mag beginnen als je vastloopt.

Maar veiligheid gaat altijd voor.

Orani is op dit moment bedoeld voor mensen van 18 jaar en ouder.

Ben je jonger dan 18 en is er iets aan de hand dat niet veilig voelt?

Zoek dan alsjeblieft direct hulp bij een volwassene die wél veilig is, of neem contact op met een passende hulpdienst.

Deze plek is niet ingericht voor begeleiding van minderjarigen.

Soms denken mensen dat het pas 'erg genoeg' moet zijn voordat ze hulp mogen zoeken.

Dat is niet zo.

Twijfel is ook genoeg reden om iets serieus te nemen.

Onveilig voelen is ook genoeg reden.

Bang zijn is ook genoeg reden.

Je hoeft niet eerst een perfect verhaal te hebben.