Mezelf kwijtgeraakt: 8 tekenen dat je bent weggedreven van jezelf
Je functioneert. Je gaat door. Van buiten lijkt er weinig aan de hand. Maar vanbinnen voelt het leeg, vlak, of ver weg. Je weet niet meer goed wat je zelf wilt, wat bij je past, of waar je blij van wordt. Als dat bekend klinkt, ben je hier niet toevallig.
Jezelf kwijtraken gebeurt bijna nooit ineens. Het groeit langzaam, door aanpassen, door overleven, door te lang sterk moeten zijn. Hieronder acht tekenen die daarbij horen, wat er op de lange termijn gebeurt, en wat je eraan kunt doen.
De 8 tekenen dat je jezelf bent kwijtgeraakt
Geen van deze tekenen is op zichzelf bewijs. Samen vormen ze wel een patroon.
1. Je weet niet meer goed wat je zelf wilt
Gevraagd naar een voorkeur, een mening of een wens, merk je een korte leegte voor je iets kunt antwoorden. Niet omdat je dom bent, maar omdat het contact met wat jij wilt is verzwakt.
2. Je kiest bijna automatisch voor wat een ander prettig vindt
Bij een keuze denk je eerst aan wat de ander verwacht, prettig vindt, of nodig heeft. Jouw eigen voorkeur komt pas daarna, als er nog ruimte over is.
3. Je twijfelt of een mening wel echt van jou is
Je zegt iets, en vraagt je meteen af of je dat nu echt vindt, of dat je het hebt overgenomen van iemand anders. Dat soort twijfel wijst op een stem die het contact met je eigen mening heeft vertroebeld.
4. Je voelt je vaak vlak, leeg of ver weg
Ook bij dingen die leuk of fijn zouden moeten zijn, voel je weinig. Alsof er glas tussen jou en het moment zit.
5. Je bent heel goed in doorgaan, maar niet in voelen wat je nodig hebt
Je regelt, lost op, en houdt vol. Maar de vraag wat heb ik nu eigenlijk nodig, blijft vaak onbeantwoord, of komt pas op als je al overbelast bent.
6. Je herkent jezelf niet meer terug in eerdere keuzes
Kijkend naar wie je een tijd terug was, of naar keuzes die je toen maakte, voelt het soms alsof je naar een ander persoon kijkt.
7. Je voelt je schuldig als je iets alleen voor jezelf kiest
Iets doen dat puur voor jou is, zonder nut voor een ander, voelt al snel egoïstisch of overdreven, ook als niemand dat ooit tegen je gezegd heeft.
8. Je bent zo gewend aan aanpassen dat je het niet meer merkt
Aanpassen is geen bewuste keuze meer, het is de automatische stand geworden. Pas achteraf, of nooit, merk je dat je jezelf weer even had weggecijferd.
Waar dit vandaan komt
Bij veel mensen begint dit in de jeugd. Als er thuis weinig ruimte was voor wat jij voelde, wilde of nodig had, leerde je vroeg om vooral te letten op wat de ander nodig had. Dat was toen een slimme, beschermende aanpassing. Het hield de sfeer veilig, of hield jou uit de problemen. Het probleem is dat die aanpassing niet vanzelf stopt als je volwassen wordt.
Het contact met jezelf, dat als kind al weinig ruimte kreeg, blijft dan dun, ook nu niemand meer vraagt om je aan te passen.
Dat betekent niet dat je weg bent. Het betekent dat je te lang te weinig ruimte had om jezelf te voelen.
Wat je hier wel en niet gaat vinden
Er is geen truc die je in een middag weer helemaal bij jezelf brengt, en dat beloven we ook niet. Jezelf terugvinden is zelden een moment, het is stap voor stap iets dichterbij komen.
Wat we wel kunnen beloven, is een eerlijk begin: leren merken waaraan je voelt dat je van jezelf wegdrijft, en weten wat je terugbrengt.
Herken je jezelf hierin?
Op Orani vind je een gratis pad dat precies over dit thema gaat, Jezelf-kwijt. In zeven kleine stappen breng je in kaart waaraan je merkt dat je wegdrijft, wat van jou is, en wat je helpt om weer dichter bij jezelf te komen. Je bouwt je eigen terugpak-routine, voor de momenten dat het weer gebeurt.
Het is geen therapie, en het vervangt geen professionele hulp als je die nodig hebt. Maar voor het stille werk van weer bij jezelf uitkomen, is dit pad gemaakt. Je hoeft jezelf niet in een keer terug te vinden om te mogen beginnen.
Geschreven door Robert van Alphen , lees waarom ik Orani maakte.